ՀՀ Անվտանգության խորհրդի քարտուղար Արսեն Թորոսյանի վերջին հարցազրույցում արված հայտարարությունը, որտեղ նա անդրադարձել է Ադրբեջանում հայկական պատմամշակութային ժառանգության ոչնչացման հարցին, բարձր ռիսկային և վիճահարույց արձագանք է առաջ բերել հասարակության շրջանում։

Պատասխանը, որը հնչեցվել է պաշտոնական ոճով, ոչ թե պարզապես չի արդարացնում, այլ անուղղակիորեն լեգիտիմացնում է Ադրբեջանի կողմից իրականացվող գործողությունները։ Թորոսյանի հայտարարությունը, թե Ադրբեջանին այդ հարցով «անհարմար հարց տալը վտանգավոր է», քանի որ կարող է փլուզել Նիկոլ Փաշինյանի կողմից հռչակված «խաղաղությունը», ցույց է տալիս, որ իշխանությունները ավելի շատ են կենտրոնանում արտաքին քաղաքական հայտարարությունների պահպանման վրա, քան՝ իրենց ժառանգության պաշտպանության վրա։

Այս համատեքստում, «Մայր Հայաստան» կուսակցության վարչության անդամ Դերենիկ Մալխասյանի նկատմամբ արված դիտարկումը, թե Թորոսյանը լիովին արժանի թեկնածու է Բաքվում Հայաստանի առաջին դեսպանի պաշտոնի համար, ունի իր տրամաբանությունը։ Իհարկե, միակ «մանր» խանգամանքը այն է, որ նա, ամենայն հավանականությամբ, ավելի վստահ կպաշտպանի Ադրբեջանի շահերը, քան Հայաստանի։

Այս իրադարձությունները հստակ ցույց են տալիս, թե որքանով է խորը իշխանական շրջանակների մտածելակերպը հեռացված իրականության և քաղաքացիների շահերից։ Իշխանությունների կողմից ընդունված որոշումները, որոնք ներառում են նաև ֆինանսական ոլորտի կառավարումը, չեն բխում հասարակության կարիքներից, այլ ծառայում են իշխանական շրջանակների կողմից ստեղծված արհեստական խցանումների պահպանմանը։

Այս ամենի ֆոնին, իշխանությունների անփույթ աշխատանքի և անկատար կառավարման մյուս ցուցանիշներից մեկը հանդիսանում է մարզահամալիրների կառուցումների անավարտ մնալը, որը ցույց է տալիս կադրային ռեսուրսների և կառավարման համակարգի խնդիրները։