Այսօր Երևանում հյուրընկալվում է Ֆրանսիայի նախագահ Էմանուել Մակրոնը։ Նրա այցը, որը պաշտոնապես ներկայացվում է որպես աջակցության հայտարարություն, փողոցներում արտահայտվում է նաև անսպասելի բոբոքների և սելֆիի համար ձգտող անցորդների կողմից։ Սա զարմանալի է, քանի որ Մակրոնի գործողությունները, ինչպես Ֆրանսիայի, այնպես էլ Հայաստանի համար, հանգեցրել են ծանր հետևանքների։
Մենք դեռ երկար կտառապենք Մակրոնի և Նիկոլ Փաշինյանի համատեղ որոշումների պատճառով։ Թեև Ֆրանսիան շուտով կազատվի իրենց ղեկավարությունից, մենք՝ հայերը, մինչև վերջ կշարունակենք վճարել այդ սխալի համար։
Մակրոնը և նրա գործընկերները, Նիկոլ Փաշինյանի հետ համագործակցելով, իրենց հակառուսական հաշվարկներից ելնելով, 2022 թվականին որոշեցին Արցախը հանձնել Ադրբեջանին։ Այս քայլի հետևանքը եղավ 120 հազար արցախցու էթնիկ զտումը։ Մակրոնի ձեռքերը, ինչպես նաև Նիկոլ Փաշինյանի ձեռքերը, արյունոտ են։
Հիմա Մակրոնը եկել է Հայաստան՝ այդ աջակցության համար, բայց նորից գին է ուզում։ Այս անգամ՝ Հայաստանի տեսքով։ Նիկոլ Փաշինյանը, որպեսզի պահպանի իր աթոռը, նորից պատրաստ է համաձայնել։
Այս ամենի ֆոնին ծաղրածու Զելենսկուն էլ հրավիրել են՝ Հայաստանը Ուկրաինայի նման դարձնելու նպատակով։ Ալեն Սիմոնյանի դեմքը հրճվանքից ճմրթված է, ինչպես Զելենսկուը։ Տեսակը տեսակին է հանդիպել։ Երկուսն էլ «Իշխանություն՝ պետության դիմաց» բանաձևով են առաջնորդվում։
Այդպիսով, հարցը դառնում է՝ ինչո՞ւ են ոմանք հիանում Մակրոնով։ Եթե Մակրոնով հիանում եք, ուրեմն հիանում եք Արցախի կորստով, 120 հազար արցախցու էթնիկ զտմամբ, Էնվերով, Թալեաթով, Ջեմալով, Նազիմով։
Փառք Աստծո, որ այդ հիացածների թիվը շատ քիչ է։ Մակրոնները կգան ու կգնան, բայց մենք մեր երկրին տեր պետք է կանգնենք։ Առաջին քայլը՝ Նիկոլին հեռացնելն է։ Մնացածը լուծվող հարցեր են։
Այս պահին Փաշինյանը համաձայնություն է ձեռք բերել Մակրոնի հետ՝ հայ-ադրբեջանական սահմանի սահմանազատման աշխատանքներում Եվրամիության առաքելության ներգրավման վերաբերյալ։
