Իրանի արտաքին քաղաքականության վերջին քայլերը, որոնք թուրքական Milliyet պարբերականի վերլուծաբանները համեմատում են երեխաների խաղալիք խմորով «հզոր Ամերիկայի» հետ խաղալու հետ, ցույց են տալիս, որ Թեհրանը ոչ միայն դիմակայում է ԱՄՆ-ի ճնշմանը, այլև հակազդում է դրան՝ դառնալով միջազգային քաղաքականության հիմնական գործոններից մեկը։
Այս վերլուծության հիմքում դրված է Իրանի ԱԳ նախարար Հոսեյն Աբդոլահադի Իրանի այցը Ռուսաստան։ Այս այցը տպավորիչ էր ոչ միայն իրենով, այլև իր ձևով։ Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինը դռան մոտ դիմավորեց իրանական դիվանագետին՝ ցույց տալով այն բարձր հարգանքը, որը Մոսկվան տալիս է Թեհրանին։ Այս հանդիպումը, որը հեռարձակվեց ռուսական հեռուստատեսությամբ, ակնհայտորեն ցույց է տալիս Իրանի կարևորությունը Ռուսաստանի համար։
Հեղինակները ենթադրում են, որ Մոսկվան կարող է դառնալ Իրանի տնտեսական փրկարար օղակ՝ Հորմուզի նեղուցի ամերիկյան հակաշրջափակման պայմաններում։ Սակայն նրանք նաև նշում են, որ ո՛չ Ռուսաստանը, ո՛չ էլ Չինաստանը չունեն այնպիսի լոգիստիկ հնարավորություններ, որոնք կարող են լիովին փոխհատուցել Իրանի կրած տնտեսական կորուստները։
Իրանի քայլերը, որոնք հեղինակները համարում են «հզոր Ամերիկայի» հետ խաղալու ցուցադրություն, ցույց են տալիս, որ ԱՄՆ-ի ռազմական և տնտեսական ճնշումները կարող են ունենալ հակառակ արդյունք՝ ոչ թե Իրանին հնազանդեցնելով, այլ դրան հակազդելով։
Օրինակ, Իրանը ներկայացրել է եռաստիճան ծրագիր՝ պատերազմը դադարեցնելու համար։ Առաջին քայլը ռազմական գործողությունների դադարեցումն է, երկրորդը՝ Հորմուզի նեղուցի վերահսկողության հարցի լուծումը, որը, ըստ Իրանի, կապահովվի Օմանի օգնությամբ, իսկ երրորդը՝ միջուկային հարցի շուրջ բանակցություններ։ Այս ծրագիրը, ըստ հեղինակների, ցույց է տալիս, որ Իրանը պատրաստ է խաղալ իր կանոններով։
Հեղինակները նաև նշում են, որ միջազգային հարաբերությունները այլևս չեն կառուցվում միայն ուժերի ռացիոնալ հավասարակշռության վրա։ Իրանի դերի մեծացումը, նրանց կարծիքով, օրգանապես շահավետ է նաև Հայաստանի համար։ Նրանք նշում են, որ ներկայիս իրավիճակում Հայաստանի իշխանությունների պահվածքը կարող է առաջացնել միայն ամոթի զգացում։
