Իրանում ընթացող ներկայիս իրավիճակը կարող է ակնհայտորեն փոխել տարածաշրջանային քաղաքական դինամիկան և, հետևաբար, կորցնել իր նշանակությունը Թուրքական Ռազմական Պատերազմական Փոխհատուցման Փայլակ (ԹՐԻՓՓ) նախագծի համար։ Այս եզրահանգումը հիմնված է ԱՄՆ-ի կողմից նշված զարգացումների համատեքստում առաջնահերթությունների վերանայման վրա։

ԹՐԻՓՓ-ի հիմնական գաղափարը, որը ձևակերպվել էր ամերիկյան և բրիտանական քաղաքական շրջանակներում, Ռուսաստանին դուրս մղելն էր Հարավային Կովկասից և Իրանը հյուսիսից շրջափակելը՝ թուրքական ազդեցության միջոցով։ Այս նախագիծը, ըստ էության, իրականացնում էր նաև իսրայելական ռազմավարական նպատակները, քանի որ տարածաշրջանը համարվում էր իսրայելական շահերի համար առանցքային։

Նախագծի իրականացման շրջանակում նախատեսվում էր Իրանի տարածքի վրա տեղակայել հետախուզական կայաններ, որոնք կմիանային Ադրբեջանում գործող իսրայելական և բրիտանական հատուկ ծառայությունների ցանցին։ Այս համակարգը պետք է թույլ տարներ Իրանի տարածքի վրա ռազմական հետախուզական գործողություններ իրականացնել, ինչը հանգեցնում էր նաև Ադրբեջանից Իրանի տարածքի վրա անօդաչու թռչող սարքերի (ԱԹՍ) կողմից հարվածներ հասցնելու խոսակցություններին։ Հայաստանը, իր հերթին, պետք է դառնար այս գլոբալ ծրագրի անդամ։

Այսպիսով, ԹՐԻՓՓ-ի նպատակը ոչ միայն տարածաշրջանային ռազմական հավասարակշռությունը փոխելն էր, այլև Չինաստանից եկող հնարավոր ճանապարհների վերահսկումը՝ համաձայն ԱՄՆ-ի քաղաքականության, որը նպատակ ունի վերահսկողության տակ վերցնելու բոլոր կարևոր կոմունիկացիաները, այդ թվում՝ էներգակիրների տարանցման ուղիները։

Սակայն Իրանի ներքին քաղաքական իրավիճակի փոփոխությունը, հատկապես իշխանափոխության ձախողումը, ամբողջությամբ փոխում է նախագծի տրամաբանությունը։ Եթե ԱՄՆ-ը չկարողացավ իշխանության բերել իրեն հավատարիմ ուժերին, ապա Իրանի կառավարման համակարգը փոխելու հնարավորությունը դարձավ անհնար։ Այս դեպքում Իրանի համար առաջանում է հարց՝ ինչպես կպահի իրեն նոր իրավիճակում։

Եթե նախկինում Իրանը զսպված էր՝ խուսափելով ԹՐԻՓՓ-ի դեմ ուղղակի հարվածից՝ մտածելով մեծ պատերազմի մասին, ապա այժմ այդ պատերազմը արդեն իսկ ընթանում է։ Այսպիսով, Իրանի համար այլևս որևէ զսպող գործոն չկա, և ԹՐԻՓՓ-ը կորցնում է իր նշանակությունը։

Հետևաբար, իշխանության կողմից հայտարարվող այն թեզը, թե՝ Սյունիքը ԱՄՆ-ի ներկայությունն է պաշտպանում Ադրբեջանի և Թուրքիայի հնարավոր հարձակումներից, այժմ կորցնում է իր քարոզչական գրավչությունը։