Իրանի կողմից իրականացվող հարձակումների հետևանքով ԱՄՆ-ի և Իսրայելի հակահրթիռային պաշտպանության համակարգերը սպառվում են, և երկու երկրների ռազմական ղեկավարությունը չի կարողանում գտնել այս խնդրի լուծումը։
Իրավիճակը սրվում է այն պահից, երբ Իրանի հրթիռներից մեկը վերջին պահին շրջադարձ կատարելով խլում է իրանական զենիթային հրթիռի թիրախը, սակայն ապարդյուն։
Իսրայելցի փորձագետները նշում են, որ իրենց երկրի հակահրթիռային պաշտպանությունը՝ ներառյալ «Երկաթե գմբեթը» և «Դեւիդի գծերը», նախատեսված չեն նման մասշտաբի հարձակումների դեմ պայքարելու համար։ Թեև «Arrow» համակարգը կարող է օգտագործվել, սակայն դրա համար բավարար ռազմամթերք չկա։
Այս պայքարում գին/որակ հարաբերակցության հարցում Իրանը զգալի առավելություն ունի։ Իրանական անօդաչու սարքերը շատ էժան են արտադրվում և զանգվածային կերպով, իսկ իսրայելական համակարգերը՝ շատ ավելի թանկ։
Պարսից ծոցի երկրներում իրավիճակը նման է Իսրայելիին։ Նրանք արդեն օգտագործել են իրենց հակահրթիռային պաշտպանության զինամթերքի ավելի քան 85%-ը։ Իրանին աշխարագրորեն մոտ լինելու պատճառով, արաբական երկրները հատկապես ծանր հարվածներ են ստացել։ Թեհրանը կարող է հարվածել կարճ հեռահարության հրթիռներով, որոնք ավելի հեշտ է արտադրել և ավելի դժվար է որսալ։
Վերլուծաբանները նաև նշում են, որ Իրանի զինանոցը մնում է հակամարտության հիմնական անհայտ գործոնը։ Ըստ գնահատականների՝ Իրանը տիրապետում է հարյուրավոր միջին և կարճ հեռահարության հրթիռների, ինչպես նաև զանգվածային արտադրության հնարավորություն ունեցող անօդաչու սարքերի։
Այս պայքարում ժամանակը աշխատում է Իրանի օգտին։ Եթե Իսրայելը կամ Պարսից ծոցի երկրները վաղաժամ սպառեն իրենց հակահրթիռային պաշտպանության համակարգերը, դա կարող է հանգեցնել շատ ավելի մեծ ռազմական և քաղաքացիական զոհերի, քան ներկայումս տեղի են ունենում։
