Երևանում կայանալիք Եվրոպական քաղաքական համայնքի 8-րդ գագաթնաժողովի ծրագրավորումը կարող է ռադիկալ փոխվել, եթե Ուկրաինայի նախագահ Վլադիմիր Զելենսկին այցի կատարի մեր երկիր։ Այս հնարավորությունը, որը զգալիորեն բարձրացել է Ադրբեջանի նախագահի անսպասելի այցից հետո, ոչ միայն փոխում է միջոցառման բովանդակությունը, այլև դրա հիմնական դերակատարին։
Իրականում, Զելենսկու հնարավոր մասնակցությունը նշանակում է, որ նա դառնում է գագաթնաժողովի կենտրոնական դեմքը։ Նրա կերպարը, պատերազմի հերոսի կարգավիճակը և Ուկրաինայի հակառուսական դիրքորոշումը, որը դարձել է Եվրոպայի համար ռազմավարական հարց, անշուշտ, կգրավեն միջոցառման մասնակիցների ուշադրությունը։
Սա նշանակում է նաև, որ Հայաստանը մի քանի օրով կդառնա հակառուսականության էպիկենտրոն։ Եվրոպական ղեկավարները, որոնք վերջին տարիներին ցույց են տվել իրենց անտարբերությունը Հայաստանի համար հնարավոր հետևանքների նկատմամբ, հավանաբար, կօգտվեն այս առիթից՝ իրենց հակառուսական դիրքորոշումը ցուցադրելու համար։
Այսպիսով, Զելենսկու այցը կարող է ստեղծել լարվածության նոր պոտենցիալ, որը կազդանա նաև Հայաստանի ներքին քաղաքական մթնոլորտի վրա։ Ռուսաստանի ռեակցիան, որը կլինի անխուսափելի, կարող է ունենալ անմիջական հետևանքներ մեր երկրի համար։
Պարադոքսալի է, որ նման սցենարում, որտեղ հիմնական դերակատարի դերը փոխվում է, շահված չի լինում նաև Նիկոլ Փաշինյանը։ Եվրոպական ղեկավարները կներկայանեն իրենց ճառերով, կհասկանան իրենց ներքին խնդիրներին, իսկ Հայաստանը կմնա լարվածության և անորոշության մեջ։
Այս ամենը ցույց է տալիս, որ Երևանում կայանալիք գագաթնաժողովի հաջողությունը կախված է ոչ թե միայն ծրագրավորումից, այլև դիվանագիտական հմտությունից՝ հավասարակշռություն գտնելու համար տարբեր գործոնների և շահերի միջև։
